دلنوشته چادرم

سلام نام من چادر است ..

نام مادرم حجاب و پدرم عفاف است..

روزگارم بد است و از همه شما دلگیرم..

شما از من که میراث خانمی پهلو شکسته هستم

خوب محفاظت نکردید ، هیچ وقت یادم نمیرود،...

از کوچه تا بین در و دیوار همیشه همراهش بودم

وقتی زمین خورد ، خاکی شدم...وقتی سیلی خورد ،

در صورتش بودم ،وقتی بین در و دیوار محسنش سقط شد،

خونی شدم... خوب میدانم چه دردی کشید

تا من را برای شما به ارث گذارد،و شما با من چکار کردید...

شما کار را به جایی رساندید که میخواهند

من و مرا با زور و بگیر وببندبه دیگران غالب کنند

و من خوب میدانم چرا کارم به اینجا کشیده شده . ...

شنیدم که میگفتید اگر میخواهی کسی را خراب کنی

از او بددفاع کن و شما با من همین کار را کردید،

اگر شمایی که خود را وارثان من میدانید

درست رفتار میکردید و حرمتم را حفظ میکردید

وضعیت من اینگونه نبود..